Ο Αλέξανδρος Ζαββός γεννήθηκε στον Μώλο Θερμοπυλών, στην Λαμία. Από μικρό παιδί είχε έφεση στην τέχνη, αρχής γενομένης από την ζωγραφική. Σπούδασε Ραδιοηλεκτρολόγος, και σε ηλικία 23 ετών ασχολήθηκε με το εμπόριο, διαθέτοντας αρχικό κεφάλαιο 150.000 δρχ. το 1962.

Στη δουλειά της πίπας μπήκε με την γνωριμία, όλως τυχαίως, του κ. Libero G. Albanese, πρώτου τεχνίτη και παραγωγού προπλασμάτων καπνοσυρίγγων στην Καλάμπρια της Ιταλίας. Οταν του είπε ότι είναι από την Ελλάδα, σχεδόν τον προσκύνησε, λέγοντας ότι έχουμε το καλύτερο ρείκι του κόσμου για πίπες. Από εκείνη τη στιγμή κατάλαβε ότι αυτός ο άνθρωπος είναι σφόδρα ερωτευμένος με τη δουλειά αυτή - του την μετέδωσε σχεδόν ακαριαία!

Από τα μέσα του 1962 ως το 1963 έψαχνε τον κόσμο να βρει κάποιο κολλέγιο ή μιά καλή σχολή να διδαχθεί την τέχνη της πίπας, αλλά μάταια - δεν υπήρχε ούτε υπάρχει. Τα τοιχώματα των επωνύμων τότε Ευρωπαίων κατασκευαστών (Αγγλων, Ιταλών, Δανών) ήταν τελείως στεγανά. Πείστηκε ότι μόνον με την εμπειρία υπάρχει κάποια πιθανότητα να φθάσει κάπου.

Το 1964 αρχίζει την εταιρική παραγωγή προπλασμάτων καπνοσυρίγγων, το 1965 κατασκευάζει την πρώτη πίπα εμπειρικά και το 1967 μπαίνει στην κάθετη παραγωγή (δηλαδή από το ερεικοφόρο Ελληνικό δάσος στον καταναλωτή) - ίσως να μην υπάρχει ανά τον κόσμο άλλο εργοστάσιο που κατασκευάζει με κάθετη παραγωγή πίπες καπνού (δηλαδή από το δάσος στον καπνιστή).

Το 1970 αρχίζει την έρευνα, που ολοκληρώθηκε το 1984, για το υγροστατικό σύστημα 1ης γενιάς. Στην περίοδο αυτή δημιουργεί με τον αδελφό του το εργοστάσιο της Λαμίας για την παραγωγή επιστομίων από εβονίτη.

Μετά από 50 χρόνια, έφθασε στην 5η γενιά της υγροστατικής πίπας.

Η επιχείρηση σήμερα λειτουργεί υπό τον Κωνσταντίνο Ζαββό, γιό του Αλέξανδρου.