Eίναι μια συνήθεια που συνοδεύεται απο χιλιάδες υπονοούμενα με κοινωνικές, αισθητικές και πολιτιστικές προεκτάσεις. Αποκτιέται δύσκολα και συνοδεύεται από δεκάδες μικρά βίτσια. Προσφέρει όμως απολαύσεις λεπτών αποχρώσεων για απαιτητικούς χαρακτήρες. Το κάπνισμα της πίπας είναι, τελικά, ένα σύνολο μικρών τελετουργιών και μεγάλων απολαύσεων.

Η απόλαυση της πίπας δεν προσφέρεται για τους ανυποψίαστους - εκείνους που θέλουν να φτάνουν στην ηδονή νευρικά και γρήγορα, παρακάμπτοντας την περιπέτεια της διαδικασίας. Η βασική προϋπόθεση είναι να έχει κανείς το μεράκι για τις απλές χαρές της ζωής. Και περισσότερο για μια απ' αυτές: την ανόθευτη γεύση του καλού καπνού. Αν σκέπτεστε να καταπιαστείτε με την επιστήμη της πίπας, λάβετε υπόψη άτι οι καπνιστές είναι περίεργοι και ίσως, δύσκολοι τύποι.

Αν υποθέσουμε ότι σε έναν επαΐοντα καπνιστή προσφέρονται δυο εναλλακτικές λύσεις - μια ολοκαίνουργια, αρίστης ποιότητας πίπα και η πιο παλιά και "ψημένη" πίπα της συλλογής του - είναι βέβαιο άτι θα προτιμήσει τη δεύτερη. Διότι η απόλαυση είναι το αποτέλεσμα του πολλαπλού συνδυασμού υποκειμενικών παραγόντων, όπως:

  • η βολικότητα του επιστομίου,
  • το βάρος,
  • ακόμη και αυτή η αίσθηση του σχήματος ή του φινιρίσματος.

Υπάρχουν όμως και άλλες παραξενιές.